Morgen, donderdag 10 november wordt de begroting voor 2012 behandeld in de raad. Net als bij u en mij thuis, kan ook Vlissingen niet steeds maar meer geld blijven uitgeven dan er binnenkomt.

Bij een groeiende schuld gaan de vaste kosten omhoog, vermeerdert het risico en moet er geleend worden van de toekomst om de rentelasten uit het verleden te betalen. Soms is dat verdedigbaar als het gaat om investeringen welke zich op zeker laten terug verdienen, maar ook dat is – of zou – gebonden moeten zijn aan grenzen.

Ons zelf vleiend met de gedachte dat een gemeente niet failliet kan gaan, bestaat er niet zoiets als gratis geld, zelfs niet voor de overheid.

Wereldwijd kunnen we om ons heen zien hoe misbruik van kredietwaardigheid leidt tot op de pof leven, dat is voor Vlissingen niet anders. Een schuldenpercentage van meer dan 90% staat in de geschiedenis gelijk aan minder groei vanwege de enorme rentelasten die er mee gepaard zijn. Waarbij de schulden elke 15 jaar, ook bij een lage rente, verdubbelen. De kredietcrisis welke in 2008 begon, is nog verre van voorbij, aldus vooraanstaande economen. De combinatie van een zware schuld positie en een oplopende rente zou zomaar op een financieel debacle uit kunnen draaien.

“Een kruik gaat net zo lang te water tot hij barst”, als dat maar niet de Vlissingse Fles wordt!

Jan Casteleijn, raadslid VVD Vlissingen